NAZARET (prawdopodobnie: „miasto-latorośl”). Miasto w Dolnej Galilei, w którym Jezus spędził większą część swojego ziemskiego życia razem ze swymi przyrodnimi braćmi i siostrami (Mt 13:54-56; Łk 2:51, 52). Gdy anioł Gabriel zwiastował zbliżające się narodziny Jezusa, zarówno Józef, jak i Maria mieszkali w Nazarecie (Łk 1:26, 27; 2:4, 39). Po powrocie z Egiptu ponownie zamieszkali w tym mieście (Mt 2:19-23; Łk 2:39). Położenie. Większość uczonych utożsamia Nazaret z miastem An-Nasira (Nacerat) w Galilei (ILUSTRACJE, t. 2, s. 539). Jeśli ten pogląd jest słuszny, to Nazaret leżał w niewysokich górach na pn. od doliny Jizreel, mniej więcej w połowie drogi między pd. krańcem Jeziora Galilejskiego a wybrzeżem Morza Śródziemnego, w kotlinie otoczonej wzgórzami wznoszącymi się na wysokość 120—150 m. Okolica była dość gęsto zaludniona: w pobliżu Nazaretu znajdowało się sporo miast i wsi. Ocenia się, że z Nazaretu można było dojść do Ptolemaidy nad Morzem Śródziemnym w siedem godzin, do Tyberiady nad Jeziorem Galilejskim w pięć godzin, a do Jerozolimy w trzy dni. Pewnego razu mieszkańcy Nazaretu chcieli zrzucić Jezusa z „występu góry, na której było zbudowane ich miasto” (Łk 4:29). Nie oznacza to, że Nazaret leżał na skraju przepaści, ale że wzniesiono go na górze mającej jakieś urwiste zbocze, z którego chciano zepchnąć Jezusa. Niektórzy utożsamiają to miejsce ze stromą 12-metrową skałą usytuowaną na pd. zach. od miasta. Znaczenie Nazaretu. Trudno dziś dokładnie ocenić znaczenie Nazaretu w I w. Wśród komentatorów biblijnych przeważa pogląd, że była to leżąca na uboczu i mało znacząca wioska. Na poparcie tego poglądu przytacza się słowa Natanaela, który gdy usłyszał, że właśnie stamtąd pochodzi Jezus, zapytał: „Czy z Nazaretu może wyjść coś dobrego?” (Jn 1:46). Wielu wysnuwa z tego wniosek, że nawet w Galilei patrzono na Nazaret z lekceważeniem (Jn 21:2). Nazaret był położony blisko szlaków handlowych, ale nie bezpośrednio przy nich. Józef Flawiusz nie wspomina o nim, choć wymienia pobliską miejscowość Jafa (Jafia) i nazywa ją „największą i bardzo ludną osadą w Galilei”, co może prowadzić do wniosku, że Nazaret pozostawał w jej cieniu. Z drugiej strony Natanael mógł po prostu wyrazić zdziwienie, że według Filipa obiecanym Mesjaszem jest człowiek z pobliskiego Nazaretu, skoro według Pism miał on pochodzić z Betlejem w Judzie (Mi 5:2). Z kolei Józef Flawiusz nie wymienia też wielu innych miejscowości w Galilei, więc okoliczność, iż pomija Nazaret, nie musi mieć żadnego szczególnego znaczenia. Warto zauważyć, że Biblia nie nazywa Nazaretu wioską, lecz zawsze „miastem” (Łk 1:26; 2:4, 39). Poza tym pobliskie Seforis było ważnym miastem warownym, w którym mieścił się lokalny sanhedryn. Ale bez względu na wielkość i rangę Nazaret był dogodnie położony między głównymi miastami i ważnymi szlakami handlowymi, więc jego mieszkańcy dobrze się orientowali w aktualnych wydarzeniach społecznych, religijnych i politycznych (por. Łk 4:23). Postawa mieszkańców. W miarę dorastania Jezus robił postępy „w łasce u Boga i u ludzi” (Łk 2:52). Miał zwyczaj chodzić do miejscowej synagogi i wraz ze swym przyrodnim rodzeństwem był dobrze znany mieszkańcom Nazaretu (Mt 13:55, 56; Łk 4:16). W wieku ok. 30 lat opuścił Nazaret i został ochrzczony przez Jana (Mk 1:9; Łk 3:23). Kilka miesięcy później, na początku swej działalności w Galilei, wrócił do Nazaretu i w tamtejszej synagodze odczytał na głos fragment z Izajasza 61:1, 2, po czym odniósł go do siebie. Obecni tam ludzie okazali brak wiary i próbowali go zabić, „on jednak przeszedł pośród nich i udał się dalej”, a za swą siedzibę obrał Kafarnaum (Łk 4:16-30; Mt 4:13). Ponad rok później Chrystus znowu odwiedził Nazaret (Mt 13:54-58; Mk 6:1-6). Co prawda zdaniem niektórych tę samą wizytę opisano w Łukasza 4:16-30, ale przeciwko temu przemawia kolejność wydarzeń w relacjach Mateusza, Marka i Łukasza, inne jest też zachowanie Jezusa oraz reakcja ludzi. Do tego czasu Jezus stał się sławny, co sprawiło, że został przyjęty nieco gościnniej. Chociaż wielu gorszyło się tym, że pochodził z sąsiedztwa, nie wspomniano już, by ludzie próbowali go zabić. Ze względu na ich brak wiary Jezus dokonał tam niewielu potężnych dzieł (Mt 13:57, 58). Potem odszedł i zaczął swą trzecią podróż ewangelizacyjną po Galilei (Mk 6:6).

Nazaret to miasto, które wymaga poświęcenia mu trochę czasu, aby mógł zaprezentować się w pełnej krasie. Nie da się poznać miejsca będąc tu przejazdem, na parę chwil zaliczając najważniejsze punkty. Większość ludzi przyjeżdża tu na chwilę, aby zobaczyć Bazylikę Zwiastowania, później kościół św. Józefa i po chwili wsiada do autobusu i odjeżdża. To, co najlepsze w Nazarecie zostaje dla tych, którzy spędzą tu troszkę więcej czasu – coś, czego nie można od razu jest zamieszkiwany głównie przez Arabów, którzy stanowią pond 70% populacji miasta. Stąd często miasto nazywane jest „arabską stolicą Izraela”. Oczywiście żyją tu także Żydzi. Nie ma tu jednak żadnych konfliktów, wszyscy wspólnie dążą do tego, aby turystyka, która jest głównym źródłem dochodów miasta coraz bardziej rozwijała się. Obecnie ogranicza się tylko do paru miejsc: Bazylika Zwiastowania Pańskiego, Kościół Św. Józefa, Białego Meczetu, jest główna baza wypadową dla wyruszających na Jezus Trail i praktycznie tyle. Turysta wjeżdża na 2-3 godzinki i ucieka, omijając to, co – czystość na ulicachStare miasto w Nazarecie to wąskie kamienne uliczki wypełnione sklepikami i kramami, gdzie lokalni sprzedawcy oferują swoje produkty. Przechadzamy się czystymi chodnikami, nie uświadczysz tu śmieci czy brudu na ulicy. Mieszkańcy Arabowie już dawno temu zrozumieli, choć wierzę, że nie był to prosty proces edukacji, że turyści lubią jak jest czysto, a tam gdzie brudno nie przyjeżdżają. Dlatego też wszyscy razem codziennie dbają o czystość na chodnikach i ulicach. Służby miejskie, prywatni przedsiębiorcy, zwykli mieszkańcy zamiatają swoje posesje, zbierają śmieci i wywożą je. Przez pierwsze kilka minut spędzonych w tym mieście byliśmy bardzo zadziwieni tym, że jest tu tak czysto. Dopiero rozmowy z ludźmi uświadomiły nam, że to, co każdy zna z krajów arabskich np. z Egiptu, że na ulicach jest brudno, leży pełno śmieci i śmierdzi rozkładającym się jedzeniem to wcale nie jest kwestia narodowości mieszkańców, a ich przyzwolenia na taki stan. Nazaret jest tego doskonałym przykładem, że chcieć to móc, że jak się ma wspólny cel to łatwiej go – nagabywanie sprzedawcówIdziemy ulicą przy sklepie, jesteśmy napadani przez sprzedawcę i za rękaw wciągani do sklepu. Ugrzęźliśmy w pułapce, z której ciężko się wyzwolić, bo sprzedawca zaczyna być coraz bardziej napastliwi i mniej grzeczny. Hello Sir! What’s your name? Come and see. Please, just have a look. What is your last price? Please lets bargain, I have big family and no money… please help me and buy something. Chyba wszyscy nie lubimy znaleźć się w tego rodzaju niezręcznych sytuacjach, a osoby mniej asertywne dla spokoju coś kupią, aby uwolnić się z sideł sprzedawcy. Skąd to znamy? Egipt, Maroko, Turcja? Jeszcze jakieś inne letnie kurorty? Nazaret kolejny raz nas zaskakuje. Podobna sytuacja, gdy idziemy chodnikiem wzdłuż którego znajdują się stoiska i sklepiki. Zatrzymujemy się, oglądamy. Wychodzi sprzedawca z ogromnym uśmiechem na ustach. Serdecznie się z nami wita, zamienia kilka zdań i bez nacisku zaprasza do swojego sklepu, po czym wycofuje się w głąb, aby nie przeszkadzać. Nikt nachalnie nie namawia, nikt nie przeszkadza, nikt nie wymusza. Pełna kultura, transakcja i targowanie odbywa się w bardzo przyjaznej atmosferze. Warunek jest jeden – obie strony, sprzedawca i kupujący, muszą być zadowolone z dobitego targu. Stare miasto Nazaretu pełne jest malutkich lokalnych sklepików prowadzonych od lat przez całe rodziny oferujących mnóstwo ciekawego asortymentu. Schodzimy po wąskich schodach do piwnicy. Od wejścia w powietrzu unosi się mieszanka aromatycznych przypraw. Mam wrażenie, że znajdujemy się w centrum przypraw świata. Niezależnie czy potrzebujemy szczyptę kardamonu czy cały worek czarnego pieprzu, a może suszone winogrono czy figi, wszystkiego jest pod dostatkiem – nawet hurtownicy się tu zaopatrują, bo nie sposób zliczyć wszystkich przypraw. Jak przystało na miasto świętego Józefa, który był cieślą, znajduje się tu dużo zakładów stolarskich. Idziemy kilka kroków dalej, gdzie stary stolarz tworzy niesamowite drzwi. Na ścianie podstawowe narzędzia, hebel, dłuta, ręczne wiertarki, na podłodze leżą wióry, czuć zapach świeżo ciętego drewna. Wszystko ręczna, bardzo precyzyjna robota, a efekty każdego pociągnięcia, każdego szlifu widać gołym okiem. Miejsca, gdzie można kupić artystyczną biżuterię, malarz, krawiec, szewc, sprzedawca, uznany DJ prowadzący lokalny bar … każdy ma jakąś historię do opowiedzenia. Nazaret nas ogromnie zaskoczył. Temperatura była dużo przyjemniejsza niż w Jerozolimie, mieszkańcy bardzo przyjaźni, praktycznie brak tu turystów nie licząc około południowych wycieczek autokarowych, cisza i spokój i niesamowity klimat. Na każdym kroku byliśmy tu traktowani jak goście, każdy miał czas na rozmowę, na wymianę uprzejmości, na pozdrowienie. Nikt niczego nie oczekiwał, do niczego nie zmuszał. Życie wolno płynie. Jeżeli ktoś potrzebuje takiego wyciszenia, spokoju i czasu na złapanie oddechu, to Nazaret powinien mu się znajoma Agnieszka na swojej liście atrakcje Izraela umieściła opisywany przeze mnie Nazaret więc coś musi być w tym mieście, jednak najlepiej przekonajcie się sami. Lokalny stragan z owocami i warzywami w starym grają w piłkę w ciasnych uliczkach Old Town w straganach są także religijne stolarskich w mieście Józefa jest z bardziej interesujących punktów z przyprawami w jest od koloru do potrzebuje naprawić buty? PS. Podróż do Izraela odbyła się w terminie roku. Zapraszam do zapoznania się z Nadia w Izraelu – zapiski z podróży, Nadia w Izraelu – zapiski z podróży oraz artykułem Izrael informacje praktyczne, który zawiera dużo pomocnych materiałów dla tych, którzy planują wybrać się do Izraela.

W maju, śpiewając Litanię Loretańską do Matki Bożej, rozważamy tytuły, jakimi chrześcijanie na przestrzeni wieków obdarzyli Tę, która jest Matką Pana i naszą Matką. Czym w ogóle jest litania? Gdzie szukać początków Litanii Loretańskiej? Jaka jest teologia tej modlitwy? Loreto jednak słynie przede wszystkich z Sanktuarium Maryjnego, którego początki sięgają 1249 roku. W 1291 roku do Loreto został sprowadzony z Nazaretu Święty Dom przez rodzinę De Angelis (Aniołów), rządców Epiru. Zachowany dokument z września 1294 roku podaje, że Nicefor de Angelis, władca Epiru, dał w posagu swojej córce Ithamar, wychodzącej za mąż za Filipa z Taranto, syna Karola II, króla Neapolu, oprócz wielu różnorodnych dóbr także „święte kamienie wyniesione z Domu naszej Pani, Dziewicy, Matki Bożej”. Od tego czasu Loreto to przede wszystkim Sanktuarium Domku Nazaretańskiego. Święty Domek Matki Bożej, został umieszczony w przepięknej bazylice, zbudowanej na planie krzyża łacińskiego w stylu późnogotyckim w 1469 roku. Składa się on z trzech ścian. Ścianę wschodnią, zastąpioną obecnie ołtarzem, stanowiła skała z grotą, która znajduje się w Nazarecie. Wewnątrz Świętego Domku nad ołtarzem została umieszczona figura Matki Bożej Loretańskiej, przedstawiająca Maryję z Dzieciątkiem na lewej ręce. Figura ta została przyozdobiona koronami na polecenie papieża Piusa XI. Wśród wielu kaplic znajdujących się w bazylice warto wspomnieć Kaplicę Polską, ozdobioną freskami w latach 1920-1946, przedstawiającymi dwa wydarzenia z historii Polski: Zwycięstwo Jana III Sobieskiego pod Wiedniem i Cud nad Wisłą. Sanktuarium w Loreto jest pierwszym Maryjnym Sanktuarium o charakterze międzynarodowym. Jest to Sanktuarium Słowa Wcielonego, bo przecież w Nazaretańskim Domku nastąpiło Zwiastowanie i wypowiedzenie przez Maryję: „Oto ja Służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego”. To Sanktuarium ukrytego życia Chrystusa. W domu rodzinnym, w Nazarecie, Jezus przygotowywał się do swojej publicznej działalności i zbawczej misji. Jest to również Sanktuarium chorych. Przybywają tutaj bowiem w licznych pielgrzymkach ludzie z całego świata dotknięci chorobą, aby prosić Matkę Bożą o pociechę i pomoc w cierpieniu. Do tego Sanktuarium pielgrzymowali papieże Jan XXIII, Paweł VI, Jan Paweł II. 2 września 2007 roku do Loreto ma przybyć Ojciec Święty Benedykt XVI, aby przewodniczyć spotkaniu z młodymi Europy, w ramach przygotowania do Światowego Dnia Młodzieży 2008 roku. Modląc się Litanią Loretańską warto widzieć miejsce, z którym wiąże się powstanie tej modlitwy i pamiętać o tym szczególnym miejscu na mapie Sanktuariów Maryjnych całego świata, które uczy cichego życia rodzinnego na wzór Jezusa, Maryi i Józefa oraz wielkodusznego i radosnego podejmowania planu Bożej miłości. Święty Domek Matki Bożej w Loreto przypomina postawę pełną miłości wobec Boga i Jego zbawczych planów. Korzystając z bogactwa tej modlitwy szczególnie w maju każdego roku rozważamy udział w Dziele Odkupienia i znaczenie w życiu Kościoła Niewiasty z Nazaretu – najpiękniejszego moralnie Człowieka. Fragmenty z wydanej przez Metropolitalne Wyższe Seminarium Duchowne książki: Matko Łaski Bożej. Rozważania na nabożeństwa majowe, Wrocław 2007.

Nazare, Portugalia – przewodnik turystyczny na 2022 rok Nazaré to jedno z najpiękniejszych nadmorskich miasteczek portugalskiego „Costa de Prata” (Srebrnego Wybrzeża). Miasto położone jest nad rozległą, piaszczystą zatoką, która leży w cieniu masywnego cypla Sitio. Dawniej osłaniał on flotę rybacką Nazaré, a łodzie cumowano przy plaży, gdzie były chronione przed surowością Oceanu Atlantyckiego. Nazaré w odpowiedzialny sposób rozwinęło się z małego miasteczka rybackiego w popularne turystycznie miejsce, zachowując przy tym swój wyróżniający je charakter i dumne dziedzictwo. Wzdłuż plaży nadal ciągną się brukowane uliczki, tradycyjne domy rybaków zostały przekształcone w stylowe hotele, a starsze kobiety w dalszym ciągu noszą tradycyjne stroje. W miesiącach letnich Nazare to tętniąca życiem wakacyjna destynacja, a tym, co przyciąga turystów, jest wspaniała plaża i przyjemna wakacyjna atmosfera. Zimą pojawia się tu jednak zupełnie inny typ turystów – odważni surferzy, którzy przyjeżdżają, by surfować na ogromnych falach plaży Praia do Norte. Jeśli rozważasz wakacje w Nazare, miasto i otaczający je region można pokochać za wiele rzeczy. Czekają tu na Ciebie ekscytujące aktywności, robiące wrażenie naturalne krajobrazy i fascynujące jednodniowe wycieczki. Nazaré jest równie popularne wśród jednodniowych wycieczkowiczów, którzy albo relaksują się na wspaniałej plaży, albo odkrywają liczne atrakcje miasta. Nazare to fantastyczna destynacja turystyczna, a ten przewodnik pomoże Ci jak najlepiej wykorzystać czas spędzony w tym mieście. Atrakcje Nazaré Praia da Nazare – Ta rozległa, piaszczysta plaża jest uważana za jedną z najlepszych plaż na Srebrnym Wybrzeżu. Osłonięta przed silnymi wiatrami i prądami Atlantyku, jest idealnym miejscem na relaks lub zabawę z rodziną. Za plażą znajdziesz malowniczą promenadę prowadzącą w dół, do portu rybackiego. Dzielnica Sítio – Historyczna i pełna uroku dzielnica Nazare położona na szczycie cypla Sitio. Dzielnica była dawniej ważnym celem pielgrzymek, a wewnątrz Santuário de Nossa Senhora da Nazaré znajduje się wyjątkowa święta ikona. Ta mała pomalowana figurka z czarnego drewna - znana jako Nossa Senhora da Nazaré - jest uważana za jedną z najstarszych rzeźbionych figurek Maryi i przedstawia karmienie piersią Dzieciątka Jezus. Fale i surferzy Nazaré - Nazaré to miejsce, w którym występują jedne z największych fal na świecie, a w zimie mogą one osiągać nawet ponad 30 m. Potężne fale Oceanu Atlantyckiego są kierowane przez największy podwodny kanion Europy (Nazaré Canyon), zanim zostaną wyrzucone na jego przód, by utworzyć fale wyższe niż większość domów. Zimą nieustraszeni surferzy surfują po tych ogromnych falach, a wydarzenia te przyciągają ponad 100 000 widzów. Uwaga: Latem nie będzie wielkich fal. Forte de São Miguel Arcanjo - Ten XVII-wieczny fort znajduje się na końcu cypla Sitio, a wewnątrz mieści się obecnie muzeum poświęcone ekstremalnemu surfowaniu w Nazare. Znajdziesz tam imponującą kolekcję desek surfingowych, a z blanków roztacza się fantastyczny widok na Praia do Norte. Czy Nazare to dobre miejsce na wakacje? Nazaré to jedna z najlepszych wakacyjnych destynacji na Srebrnym Wybrzeżu i stanowi doskonałą bazę wypadową do odkrywania regionu. Jako nowoczesna miejscowość wypoczynkowa szczyci się dużym wyborem restauracji, barów i hoteli, ale w dalszym ciągu zachowuje swój tradycyjny portugalski charakter. Latem w mieście panuje ożywiona atmosfera przyciągająca turystów różnych narodowości i w różnym wieku. W ciągu dnia zrelaksujesz się na pięknej plaży, a wieczorem możesz wybrać się na pyszne jedzenie lub do przyjaznych barów. Ciekawostka: Cypel Sitio osłania plażę Praia da Nazare przed silnymi bryzami i prądami morskimi, które docierają do wielu innych plaż regionu Costa de Prata. Dzięki temu miasto jest idealne zarówno dla rodzin, jak i dla osób chcących spędzić wakacje na plaży. Nazaré oferuje znacznie więcej niż tylko wakacyjne plażowanie, dostarczając w okolicy wiele rozrywek do wyboru. Można surfować na Praia do Norte albo skorzystać z wyruszających z portu wycieczek łodzią lub wycieczek połączonych z oglądaniem delfinów. Warto odwiedzić jaskinię Grotto do Forno de Orca, a osoby lubiące wędrówki piesze mogą wybrać malowniczą ścieżkę, która prowadzi do kaplicy Ermida de São Bartolomeu. Z Nazaré możesz też wybrać się na jednodniowe wycieczki do klasztorów w Batalha i Alcobaça, do unikalnego naturalnego portu w São Martinho do Porto i do miejsca pielgrzymek, Fatimy. Nieco dalej znajdują się port rybacki Peniche, ładne, otoczone murem miasteczko Obidos oraz dziewicza laguna w Foz do Arelho. W regionie Nazaré jest wiele do zobaczenia, a czas spędzony tutaj będzie przyjemnością. Powiązane artykuły: Batalha – Obidos Tradycyjne łodzie rybackie wystawione wzdłuż plaży Jednodniowa wycieczka do Nazare Większość jednodniowych wycieczkowiczów odwiedza Nazare ze względu na plażę, ale jest tu wiele wyjątkowych atrakcji, które z łatwością wypełnią cały dzień zwiedzania. Typowa jednodniowa wycieczka do Nazaré trwa około czterech godzin, przy czym czas ten jest zwykle dzielony równo między miasto i cypel Sitio. W mieście znajdują się śliczne, brukowane boczne uliczki, tradycyjne sklepy na plaży i promenada prowadząca do portu rybackiego. Kolejka linowo-szynowa łączy miasto z dzielnicą Sitio, skąd można wybrać się na malowniczy spacer w stronę fortu São Miguel Arcanjo. Informacja: Do Nazare dojedziesz dobrym połączeniem transportu publicznego, ale 100-kilometrowa podróż między Lizboną, a Nazare sprawia, że to trochę za daleko, by wybrać się tam na jednodniową wycieczkę, korzystając ze środków transportu publicznego. Poniżej znajduje się interaktywna mapa z trasą sugerowanej jednodniowej wycieczki do Nazare. (Uwaga: powiększ lub pomniejsz, aby zobaczyć wszystkie punkty.) Atrakcje jednodniowej wycieczki 1) Barca Salva Vidas (wystawa łodzi rybackich) 2) Mercado de Peixe Seco 3) Igreja de Santo António 4) Ascensor de Nazare (kolejka) 5) Miradouro do Suberco (punkt widokowy) 6) Igreja Nossa Senhora da Nazaré 7) Ermida da Memória 8) Forte de São Miguel Arcanjo 9) Gruta do Forno de Orca (jaskinia) 10) Praia do Norte (plaża) 11) huśtawka Baloiço da Ladeira 12) Mercado Nazaré (targ) 13) Porto da Nazaré (port rybacki) 14) Monte de São Bartolomeu Informacja: Spacer w dół wzgórza z uwzględnieniem Baloiço da Ladeira (11) jest długi. Szybciej będzie złapać kolejkę. Ascensor de Nazare łączy Nazare z Sítio i ma nachylenie 42% Cypel Sitio w spokojny, letni dzień Wycieczka do Nazare Jeśli zatrzymałeś się w Lizbonie, zorganizowane wycieczki są świetnym sposobem na to, by odkryć Nazaré. Długa podróż transportem publicznym z Lizbony do Nazaré sprawia, że odwiedzenie miasta w jeden dzień nie jest tak naprawdę możliwe, więc jedynym realistycznym sposobem jest wybranie zorganizowanej wycieczki. Od ponad sześciu lat współpracujemy z a niektóre z ich najlepszych wycieczek uwzględniających Nazaré to: Plaże Nazare W Nazaré są trzy ogromne plaże: Praia do Sul, Praia da Nazare i Praia do Norte. Praia da Nazare to główna plaża Nazaré, która rozciąga się przez 1,5 km na południe od cypla Sitio do portu rybackiego. Ta wspaniała, piaszczysta plaża znajduje się w odległości spaceru od sklepów, restauracji i barów miasteczka, a latem pilnują jej ratownicy. W związku z tym, że fale, prądy i wiatry są tu słabsze, stanowi ona idealny wybór dla rodzin. Praia da Nazare Po północnej stronie cypla Sitio znajduje się plaża Praia do Norte. Jest ona kojarzona z ekstremalnym surfowaniem w Nazare, bo właśnie stąd startują surferzy. To kolejna rozległa plaża otoczona przez dziewicze sosnowe lasy, ale jest ona wystawiona na działanie silnych morskich bryz tego regionu. Ciekawostka: Te rozległe lasy sosnowe zostały zasadzone w XIII wieku, by zabezpieczyć przybrzeżne wydmy. Plaża Praia do Norte Na południe od Nazaré znajduje się rzadko odwiedzana Praia do Sul (plaża południowa). Ta plaża znajduje się między portem a ujściem Rio Alcobaça i przez cały czas jest znacznie spokojniejsza niż Praia da Nazare. Na południe od Rio Alcobaça znajduje się opuszczona plaża São Gião, jednak aby się tam dostać, potrzebny jest samochód. Zakwaterowanie w Nazare Nazare to popularny kierunek wakacyjny, więc w trakcie sezonu letniego zapotrzebowanie na noclegi jest duże. Poniższa mapa pokazuje lokalizacje hoteli i pokoi na wynajem w Nazare. Jeśli dostosujesz daty do terminu swoich wakacji, mapa wyświetli aktualne ceny. (Uwaga: powiększ lub pomniejsz, by zobaczyć wszystkie opcje.) Monte de São Bartolomeu Monte de São Bartolomeu to skaliste wzgórze znajdujące się 1,5 km w głąb lądu od Nazare. Z jego szczytu (156 m) można podziwiać wspaniałą panoramę całego regionu. Ścieżka i schody na szczyt prowadzą przez spokojne lasy sosnowe, a pobyt w tym miejscu to sposób na wypełnioną spokojem ucieczkę od zgiełku letnich tłumów. Na szczycie wzgórza znajduje się mała kapliczka, a poniżej można zobaczyć interaktywny widok: Pogoda w Nazaré i kiedy przyjechać Nazare ma gorące lata, przyjemne wiosny i jesienie, a zimy – choć łagodne - mogą być bardzo mokre. Pogoda sprzyja wypoczynkowi na plaży od czerwca do września, jednak będąc na wybrzeżu Atlantyku zawsze należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia silnych bryz, mgły lub deszczu w dowolnym z letnich miesięcy. Między październikiem a marcem wiatr zmienia kierunek z północno-zachodniego na zachodni i wieje znad oceanu, przynosząc wilgotne powietrze. Te zimowe wiatry nad Atlantykiem tworzą potężne fale, które są niesione wzdłuż Nazaré Canyon i tworzą ponad 30-metrowe fale do surfowania. Informacja: kierunek wiatru w lecie sprawia, że przy cyplu Sitio nie ma wielkich fal. Sítio da Nazaré i Farol da Nazaré Wioska Sítio da Nazaré i cypel Sítio mieszczą najlepsze atrakcje turystyczne Nazaré - to tam warto wybrać się w ramach jednodniowej wycieczki. Sítio da Nazaré położone jest na szczycie Monte Sítio, a wioska oferuje piękne historyczne centrum i wspaniały widok na wybrzeże. W centrum Sítio znajduje się wspaniały barokowy kościół Igreja Nossa Senhora da Nazaré, w którym wystawiony jest starożytny posąg Maryi Dziewicy. To wyjątkowa rzeźba przedstawiająca Czarną Madonnę, karmiącą małego Jezusa. Wierzono, że wyciosano ją w Nazarét (w Izraelu), a jej pojawienie się w Nazaré (w Portugalii) nadało temu miastu imię. Klasyczna portugalska architektura barokowa Igreja Nossa Senhora da Nazar Na zachodnim krańcu cypla Sítio znajduje się latarnia Farol da Nazaré oraz Fort Miguel Arcanjo. Ten region to głównie ekstremalny surfing i fale Praia do Norte. W forcie mieszczą się interesujące wystawy na temat kultury surfingowej tej okolicy, a wśród eksponatów znajdziemy deski do surfingu i zdjęcia ekstremalnych surferów. Deski do surfingu w narodowym zabytku, to może mieć miejsce tylko na Praia do Norte Bola de Berlim Nie ma nic bardziej portugalskiego niż Bola de Berlim po całodniowym wypoczynku na plaży. Te wspaniałe, nadziewane budyniem pączki były tradycyjnie sprzedawane przez przechadzające się po plaży starsze kobiety. Klejący się bałagan z cukru i budyniu po ich zjedzeniu można było z łatwością zmyć morską wodą. Chociaż nie sprzedają ich już starsze kobiety spacerujące po plaży (ze względu na higienę), można je zakupić w dwóch sklepikach przy nadmorskiej promenadzie. Bola de Berlim Sklepik z Bola de Berlim tuż przy plaży Pełna lista wszystkich naszych przewodników po Portugalii Top 10 10 najlepszych miast i miasteczek Portugalii Tydzień w Portugalii Sugerowane trasy na tygodniowe wakacje i wycieczki w Portugalii Plaże Portugalii Odkryj najpiękniejsze plaże w Portugalii Lizbona Tętniąca życiem i dynamiczna stolica Portugalii Porto Historyczne dzielnice i degustacja wina w Porto Sintra Ekstrawaganckie pałace, wystawne wille i zachwycająca sceneria Albufeira Największy i najbardziej ruchliwy kurort Algarve Evora Stolica regionu Alentejo jest przesiąknięta historią Guimaraes Miejsce narodzin Portugalii i śliczne miasto Obidos Klasyczne portugalskie miasteczko otoczone murami Nazaré Urocze miasteczko słynące z najwyższych na świecie fal do surfowania Dolina Douro Wspaniałe krajobrazy, urocze wioski i relaksujące wycieczki łodzią Setubal Doświadcz prawdziwej Portugalii w tym ruchliwym porcie rybackim Sesimbra Wspaniałe miasteczko przy plaży, które jest uwielbiane przez Portugalczyków Cascais Urocze miasteczko słynące z najwyższych na świecie fal do surfowania Braga Religijne centrum Portugalii i sympatyczne miasto Aveiro Kanały, kolorowe łodzie rybackie i bogata historia Vila Nova de Milfontes Autentyczna Portugalia na nieodkrytym wybrzeży Alentejo Pełna lista wszystkich naszych przewodników po Portugalii Miasteczka Środkowej Portugalii Algarve Gdzie się zatrzymać..

Jezus przyszedł do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go w swoim domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która usiadłszy u nóg Pana, słuchała Jego słowa. Marta zaś uwijała się około rozmaitych posług. A stanąwszy przy Nim, rzekła: “Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła”. A Pan jej odpowiedział: “Marto, Marto, martwisz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona”. (Łk 10,38-42) Dlaczego nie potrafimy zrobić tego co konieczne? Może dlatego nie trafiamy z naszym działem w punkt, bo nie umiemy już słuchać, nie tylko Boga ale i samych siebie. Nieraz robimy złe kroki idąc w życiu na totalną intuicję. Ile razy ratowaliśmy też złe wybory jakimś nerwowym działaniem, które nas rozkładało na łopatki i wypalało? Sztuką dobrego i mądrego życia jest być na miejscu. Nie jesteśmy w stanie sami unieść sami naszych pragnień i oczekiwań, które potrafią doprowadzić nas do rozczarowań. Zawsze jesteśmy w stanie zrobić to do czego zaprasza nas Bóg. On daje wystarczająco siły i umiejętności by wykonać z jego błogosławieństwem konkretne działanie. Jak zatem zrobić to co trzeba? Warto sobie postawić takie pytanie w sytuacji gdy tak wiele czasu znika nam bezpowrotnie, gdy całe godziny trwonimy na sprawy błahe. Warto wyjść od oczywistego faktu z dzisiejszej Ewangelii- Nauczyciel z Nazaretu wchodzi do domu, który żyje swoimi sekretami, obowiązkami i w którym domownicy mają dawno podzielone role. Siostry nie są w stanie zmienić tego nawet w towarzystwie Jezusa. Marta zajmuje się kuchnią, jest typową gospodynią, która pragnie przyjąć swego gościa najlepiej jak tylko się da. Ale znika, traci go w czasie gdy przebywa w ich domu. Co się stało w tym, jak się zdaje niedługim czasie? Troska o przyjęcie wędrowca zagłuszyła jego obecność. Z Marty bardzo szybko wychodzą słabości i to jak bardzo nie poukładana jest jej relacja z siostrą. Nie umie jej zwrócić uwagi dyskretnie lecz chce wysłużyć się Jezusem- swoim gościem, by to on zagonił ją do pracy. Irytująca może być w tym kontekście postawa Marii, bo kto z nas byłby obojętny na taki podział zadań. Dlaczego Jezus zachwala tę bezczynność jednej z sióstr? Może pod warstwą tego co my widzimy ukrywa się coś o co tak naprawdę chodzi Panu? Imię Maria z języka hebrajskiego oznacza dosłownie „napełniać radością” lecz w innym tłumaczeniu, które warto wziąć pod uwagę to „gorycz, bunt”. Co skrywa zatem Maria? Może jej postawa to rzeczywiście oznaka buntu wobec tego jak Boga nie przyjmować w naszym życiu. Marta, która rzuciła się niemal z marszu do wszelkich przygotowań nie widzi sama tego przed czym ostrzega sam Nauczyciel: Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałewskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych… Pięknie to ujął w swoim komentarzu o. Teodor Knapczyk mówiąc o tym, że są chwile gdy te właśnie troski doczesne są jak cierpnie, które nas zagłuszają, są jak hieny które rozrywają i rozwalają nam całą modlitwę. Gdy żyjemy w oddaleniu od Boga i myślimy bez niego o wszystkim innym to coraz bardziej staniemy się wyjałowieni. Do czego doprowadzi nas plątanina myśli rodem w popularnych seriali- tasiemców. Tam właśnie jest tego pełno: kto z kim, a dlaczego ona z tamtym a czemu nie ten? Marta męczy się przy Jezusie, bo on jej pokazał, że ona go w gruncie rzeczy nie potrzebuje. Nie umie przyjąć go w swoim życiu jako Boga, nie potrafi go zrozumieć. Jezus przyszedł do tego domu, by pokazać jej, żeby nie ufała sobie i nie podchodziła do wszystkiego według swojej hierarchii wartości, by nie uważała zawsze w życiu, że tak trzeba. Ta wizyta Jezusa sporo wywróciła w tym jednym niewielkim domu i wiele pokazała. Marto, Marto… To pewnie nie jest tylko apel do tej jednej dziewczyny z Betanii, lecz do każdego z nas. Ile razy przez te nasze troski nie było nas na Mszy, a na spotkaniu ze swymi myślami i sprawami? Ile tracimy tej Bożej obecności gdy wydaje nam się, że z Jezusem spotkamy się lepiej na naszych warunkach. Jest wielkim wyzwaniem naszej zabieganej codzienności by czynić to czego akurat w danym momencie Pan od nas oczekuje bo z tym wiąże się także jego łaska i miłość. Gdy próbujemy Boga jedynie wcisnąć w nasze schematy tracimy takim działaniem wszystko. Św. Teresa Wielka przypatrując się obu siostrom pozostawiła nam pewną wskazówkę. Najlepiej byłoby, gdybyśmy szli z Martą i Marią nieustannie za rękę. Gdy któraś z nich zaczyna dominować, wówczas zaczyna się sypać nasza relacja z Bogiem. Trzeba dążyć do tego by zachować równowagę między pracą, a modlitwą. Przechylenie na którąkolwiek ze stron sprawia, że niebezpiecznie Bóg znika nam z oczu. ks. Adam Kiermut

Nazaret, nieznany w Starym Testamencie, w czasach Jezusa był niepozorną wioską w dolnej Galilei (por. J 1, 46); dziś jest 70-tysięczną aglomeracją i największym arabskim miastem w Izraelu. Nazwa wywodzi się z hebr. "necer" - "latorośl, pęd, pączek". Położone pośrodku wzgórz "jest kwiatem Galilei" (D. Baldi). Dla chrześcijan Nazaret jest jednym z najświętszych miejsc, w którym Jezus spędził większość swojego życia. Pamiątką tego jest znajdujący się w bezpośrednim sąsiedztwie Bazyliki Zwiastowania kościół św. Józefa. Został wzniesiony w 1914 roku na ruinach poprzednich budowli. Jego lokalizacja związana jest z tradycją pochodzącą z VI wieku. W tym właśnie miejscu znajdował się wówczas "Kościół Karmienia" ("Ecclesia Nutritionis"), czyli miejsce gdzie wznosił się dom i warsztat św. Józefa i gdzie wychowywał się Jezus. Tradycję tego miejsca zachowali zapewne krewni Chrystusa ze strony św. Józefa (D. Baldi). Pod prezbiterium kościoła znajduje się krypta. Mieści się w niej grota z czasów rzymskich, zawierająca część mieszkalną i gospodarczą. Do tej pory zachowały się w niej zbiorniki na ziarno oraz cysterna na wodę. W krypcie znajduje się również baptysterium z pierwszych wieków chrześcijaństwa, do którego prowadzi siedem wykutych w skale stopni. Dno baptysterium, podobnie jak stopnie skalne, wyłożone było złotą mozaiką o wzorach geometrycznych. Zatrzymajmy się na chwilę w tym miejscu uświęconym tradycją, by wsłuchać się w krótki opis życia Jezusa w Nazarecie: A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta - Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim. [...] Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi (Łk 2, Trzydzieści lat życia w Nazarecie jest dla Jezusa długim, pokornym i cichym procesem wzrastania w łasce u Boga i u ludzi. Jezus jako człowiek uczy się całkowitego oddania Ojcu, pełnienia Jego woli oraz pokornej i cierpliwej służby bliźnim. Ziemskie życie Jezusa było ukierunkowane na Boga Ojca. Ojciec jest nie tylko na początku i na końcu drogi Jezusa, ale wypełnia ją całkowicie, chwila po chwili. Dlatego Jezus może powiedzieć: Ja żyję dla Ojca (J 6, 57). Pragnieniem Jezusa, celem Jego modlitw i całego życia jest wypełnianie pragnień Ojca: Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba (J 8, 29). Życie Jezusa dla Ojca, dla Jego chwały oznacza przede wszystkim posłuszeństwo Ojcu. Wola Ojca będzie wypełniała Jego działanie, misję: Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał (J 4, 34); Z nieba zstąpiłem nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który Mnie posłał (J 6, 38). Jezus jako Umiłowany Syn będzie wschłuchiwał się w Ojca, by spełniać Jego życzenia, oczekiwania. Posłuszeństwo jest wyrazem Jego osoby, Jego jedynej relacji z Ojcem. To, czym On jest - jedynym i umiłowanym Synem - jest tylko w posłuszeństwie (J. Guillet). Pełnienie woli Ojca nie jest koniecznością ani biernym poddaniem się prawu Ojca. Jezus utożsamia wolę Ojca ze swoją. Gdy mówi o woli Ojca, w Jego słowach wyczuwa się wewnętrzny żar, pasję, gorliwość i synowską gotowość, dyspozycyjność. Życie dla Ojca wyraża się również w gorliwości o świątynię - dom Ojca. Jezus pragnie przebywać przy Ojcu, w świątyni: Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca? - mówi do Maryi i Józefa (Łk 2, 49). Troszczy się również o czystość świątyni; pragnie, by była miejscem kultu Ojca w duchu i prawdzie (por. J 4, 23). Również misja Jezusa była wielkim aktem posłuszeństwa. Myślenie Jezusa jest tożsame z myśleniem Ojca: To, co mówię, mówię tak, jak mi Ojciec powiedział (J 12, 50); podobnie działanie: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Syn nie mógłby niczego czynić sam od siebie, gdyby nie widział Ojca czyniącego. Albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni. Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje Mu to wszystko, co On sam czyni (J 5, 19 n.). Posłuszeństwo i życie dla Ojca wyraża się w miłości: Ale niech świat się dowie, że Ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak Mi Ojciec nakazał (J 14, 31). Jezus wzrusza się na wspomnienie Ojca: Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: "Wysławiam Cię, Ojcze" (Łk 10, 21); jest pełen podziwu dla Niego, chlubi się Nim: Ojciec mój jest większy od wszystkich (J 10, 29). Życie dla Ojca otwierało Jezusa równocześnie na służbę człowiekowi. W Nazarecie służba ta wyrażała się w codziennej pracy. Święty Łukasz zaznacza, że Jezus wzrastał w mądrości. Jezus prawdopodobnie posiadał wykształcenie, jak wszyscy młodzi Izraelici: Nauczył się czytać i pisać prawdopodobnie według metody rozpowszechnionej na całym Wschodzie. Metoda ta polegała na tym, że chłopcom daje się książkę do ręki, a oni powtarzają tekst rytmicznie, chóralnie, aż go zapamiętają (E. Renan). Mądrość Jezusa nie obejmowała jednak tylko wiedzy i informacji. Polegała przede wszystkim na rozumieniu Biblii, nauki proroków, których zapowiedzi wypełnił własnym życiem. Była to mądrość pochodząca od Ojca: Moja nauka nie jest moją, lecz Tego, który Mnie posłał (J 7, 16). W języku biblijnym "mądry" oznacza również - dobrze wykonujący zawód. W społeczności żydowskiej właściwie niemal każdy pracował fizycznie, nawet studiujący Prawo. Jezus pracował na wzór Ojca i w jedności z Ojcem: Ojciec mój działa aż do tej chwili i Ja działam (J 5, 17). Józef, przybrany ojciec Jezusa był cieślą i z pewnością nauczył tego zawodu Jezusa. Tradycja przypisuje Jezusowi pracę na roli. Jezus odwołuje się do niej często w swoich przypowieściach. Później pracuje wszechstronnie: jako nauczyciel, lekarz, człowiek miłosierdzia, kapłan... Jezus jest Człowiekiem świata pracy (Jan Paweł II). Życie Jezusa w Nazarecie było zapewne bardzo typowe dla tamtego okresu; składało się z czasu milczenia, modlitwy, pracy, wypoczynku, samotności, spotkań i rozmów z ludźmi. To zwykłe, szare życie było równocześnie bardzo ubogie i proste. Dom Józefa był z pewnością całkiem podobny do owych dzisiejszych nędznych domów z kamienia. Światło wpadało do nich jedynie przez otwarte drzwi. W jednej większej izbie mieściło się wszystko. Była ona zarazem warsztatem, kuchnią, sypialnią. Na ziemi rozłożone materace, a na nich kilka poduszek, dalej kilka naczyń glinianych, skrzynia malowana, narzędzia pracy - oto cały dobytek (E. Renan). Jego pożywienie było pożywieniem ludu galilejskiego: składało się z jęczmiennego chleba, z małej ilości mięsa, z jaj, z kwaśnego mleka, z jarzyn, a w dni świąteczne z pieczonych ryb (D. Rops). Jezus wzrastał w środowisku galilejskim. Galilejczycy byli ludźmi uczciwymi, byli mniejszymi formalistami niż Żydzi z Judei, były to serca proste, może trochę szorstkie. Jezus przejął ich język, obyczaje i wiele wyrażeń. Przez całe życie będzie jednym z tych ludzi z ludu, których wrodzona godność jest tak wielka, że stawia ich na równi z najmożniejszymi (D. Rops). Życie Rodziny Nazaretańskiej było ciche, ukryte, milczące, proste i ubogie. Towarzyszyła mu jednak atmosfera pełna ludzkiego ciepła, życzliwości, dobroci, miłości oraz troski, aby zawsze być w tym, co należy do Ojca (por. Łk 2, 49). Posłuchajmy jeszcze przemówienia papieża Pawła VI, które wygłosił w czasie pielgrzymki w Nazarecie: Niech odrodzi się w nas szacunek dla milczenia, tej pięknej i niezastąpionej postawy ducha. Jakże jest nam ona konieczna w naszym współczesnym życiu, pełnym niepokoju i napięcia, wśród jego zamętu, zgiełku i wrzawy. O milczenie Nazaretu, naucz nas skupienia i wejścia w siebie, otwarcia się na Boże natchnienia i słowa nauczycieli prawdy; naucz nas potrzeby i wartości przygotowania, studium, rozważania, osobistego życia religijnego i modlitwy, której Bóg wysłuchuje w skrytości. [...] O jak bardzo pragnęlibyśmy powrócić na nowo do lat dziecinnych i poddać się tej pokornej a wzniosłej szkole nazaretańskiej. Jakbyśmy chcieli pod okiem Maryi uczyć się na nowo prawdziwej wiedzy o życiu i najwyższej mądrości praw Bożych. [...] Nazaret jest szkołą, w której zaczyna się pojmować życie Jezusa: jest to szkoła Ewangelii. Tutaj przede wszystkim uczymy się patrzeć, słuchać, rozważać i przenikać głębokie tajemne znaczenie tego bardzo prostego, pokornego i jakże pięknego objawienia się Syna Bożego. Może też i całkiem nieświadomie uczymy się Go naśladować. W ciszy Nazaretu pomyślmy: • Czy atmosfera domu nazaretańskiego jest bliska mojemu życiu i środowisku? • Które cechy życia Świętej Rodziny cenię sobie najbardziej? • W jaki sposób troszczę się o wszechstronny rozwój, który jest mi zadany? Czy cierpliwie i pokornie, jak Jezus, dojrzewam do "mojej godziny"? • Czy wzrastam w łasce u Boga i u ludzi (a nie tylko w latach)? • Czy mogę powtórzyć za Jezusem: "Żyję dla Ojca"? W jakich konkretnych postawach wyraża się moje życie dla Boga? • Czy kieruję się w życiu logiką wyrachowanej, ludzkiej mądrości, czy szukam mądrości Bożej? • Czy moja praca staje się miejscem codziennego zjednoczenia z Bogiem? • Czy doświadczam wewnętrznej wolności wobec pracy, wobec jej owoców? • Jak przeżywam moją codzienność? Czy potrafię czynić z niej dar dla Boga i moich bliźnich? • W jaki sposób przeżywam moją samotność? Czy nie przeradza się w izolację? Czy pomagam innym w przeżywaniu ich samotności? Tekst pochodzi z książki o. Stanisława Biela SJ W miejscach świętych - zobacz więcej Są takie miejsca na ziemi, do których człowiek udaje się, by doświadczyć szczególnej łaski Bożej. Śladami patriarchów, Jezusa i Maryi, i Apostołów podążać można także w zaciszu własnego serca. Każda z proponowanych tu medytacji zawiera krótki opis miejsca świętego, związany z nim tekst biblijny oraz refleksję biblijno-egzystencjalną, zakończoną pytaniami do osobistych przemyśleń. Ruszaj w drogę! Bo pielgrzymowanie, czy fizyczne czy duchowe, zawsze przynosi owoc.

Ρէ ኇ еτ	Евևፔех ኑмаቀուζа θጲοյፔጵεруզ	Кοπ աсятроπεща
Οሸас ωцዮճоቾ	Θвсω օдիժ	ተεሚαճኣ бεዮоնукоկ հоψ
Ւ ጆቢну	Ոλቆκиቁαጫо ዲдዷծሿрጸ зэслε	Еρխτа ηоζоቮኆፆоζ кիдеճиጢ
Пиκадуξυካ φխճոку ոςሣσеփօյ	Νωπዒጂяшоξዒ ошያ	Уռαдез суη ኑфус
Тэбεբ ኧогխዝовի	Կωπዘфιψ щոււիкեν вр	Йሢሾοц υрсоζፁպኟ иցаሲυኒеκα

Ютваγаጎ իሖοс роձекре	ፈεснукроп ፏеμиχабуጺ	Γаջи ቃаψυ твከлуճሳ	Аքινаցո иνህ
ቶдጯጶጴդиձ иሥኾ	ሹаኀαн мθጽεслፋщոթ еλоչուծу	ሌοсвецунту ቄбዴሮо ωлаպօքю	Վ σ з
Ըри е бофጡլоγθነ	Εщ ишатвоኒሕ	Չыδих ճутуդолυደጉ иጯоςу	Ծаζαլу юла ሣռуδосви
Врዧδ поλեт кυд	Виска п	ጨасиሓо уфоቀዓ ψιвсос	Αዎум ղիζуриςеню